پاكى ونجسى را مراعاة نمى كنند در آنها غذا مى خورند ، اگر اطمينان نداشته باشد غذايى را كه براي أو آورده اند نجس است اشكال ندارد . ( دوم ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار اوست بگويد آن چيز نجس است در صورتي كه متهم به دروغ گفتن نباشد ، مثلا همسر يا نوكر يا كلفت انسان در صورتي كه متهم به دروغ گفتن نباشند ، نسبت به ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار اوست بگويد نجس است . ( سوم ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ، بلكه اگر يك نفر عادل يا شخصي كه ثقة باشد اگر چه عادل نباشد وظن بر خلاف آن نباشد بگويد چيزى نجس است بايد از آن چيز اجتناب كرد . مسأله 123 - اگر به واسطهء ندانستن مسأله ، نجاست وطهارت چيزى را نداند ، مثلا نداند خون پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد وتا زماني كه سؤال نكرده بايد احتياط كند ، واگر با اين كه مسأله را مى داند در چيزى شك كند كه پاك است يا نه ، مثلا شك كند كه آن چيز خون است يا نه ، يا بداند خون است ونداند خون پشه است يا خون انسان پاك است وپرسيدن لازم نيست . مسأله 124 - چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است ، وچيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه ، پاك است ، واگر هم بتواند نجس يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند . مسأله 125 - اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه هر دو در اختيار اوست نجس شده ونداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند ، ولى اگر مثلا مى داند كه لباس خودش نجس شده يا لباسى كه از اختيار أو خارج است ، لازم نيست از لباس خودش اجتناب نمايد . چيز پاك چگونه نجس مى شود مسأله 126 - اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها به طورى تر باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نيز نجس مى شود ، واگر ترى به